Krijtlijnen blijven regelmatig opduiken in het oeuvre van De Keyser in de eerste helft van de jaren 1970. Hier lijkt een kalklijn op een groen vlak eerder een schoolbord op te roepen dan een voetbalveld. In deze periode is de benadering van De Keyser frontaler, iconischer en abstracter dan in zijn vroegere schilderijen – de impact van het Amerikaans Minimal Art en de zogenaamde ‘fundamentele schilderkunst’ wordt in deze jaren steeds duidelijker. De lijnen, die lichtjes gekanteld en gekarteld lijken te zijn, herinneren aan de ‘imperfecte’ composities van de Amerikaanse minimalistische schilder Robert Mangold, die De Keyser in deze jaren waardeerde.